3.Kafli – Hvenær
líður „mér“ best?
VII.Hvenær líður nemandum best?
Okkur líður best þegar samhljómur er í öllu;
hugsunum okkar , líkamsástandi, samskiptum og milli þess sem við gefum og
þiggjum.
Virginia Satir er þekkur frumkvöðull í greiningu
hugsana okkar og hvernig áhrif þær hafa á okkur. Í bók sinni, The Satir Model, segir hún hátt
sjálfsmat og samhljóm vera lykilþætti til þess að geta lifað lífinu til fulls
sem manneskjur.
1. Við eigum að sýna þakklæti fyrir okkar einstaka Sjálf, okkar einstöku sál.
2. Við eigum að leyfa frjálst flæði persónulegrar, okkar eigin, orku.
3. Við eigum að krefjast þess að vera við sjálf.
4. Við eigum að treysta sjálfum okkur og öðrum.
5. Við eigum að sýna vilja til að taka áhættu og að eiga það á hættu að verða
særð.
6. Við eigum að nota okkar innri uppsprettu sem og ytri uppsprettur.
7. Við eigum að vera opin fyrir trausti og trúnaði.
8. Við eigum að hafa það frelsi að vera við sjálf og virða aðra eins og þeir
eru.
9. Við eigum að elska okkur sjálf og aðra.
10. Við eigum að sýna sveigjanleika og vera opin fyrir breytingum.
Virginia segir að samhljómur felist í þrem þrepum
sem hún kallar persónulegan ísjaka. Því
dýpra, neðar, sem þú ferð í ísjakann, því þroskaðri ertu. Toppurinn á Ísjakanum er fyrsta þrepið og
síðan förum við neðar eftir ísjakanum eftir því sem viskan eykst.
1. Fyrsta þrep: það að vera
meðvitaður og það að samþykkja. Efsta
stigið felur einnig í sér tilfinningar, væntingar, óskhyggju og það sem er
verðskuldað. Þetta felur í sér
sársauka, ótta og reiði (sem við notum til varnar). Þetta tengist innri tilfinningu og
tilfinningum sem hafa áhrif á okkur utan frá en báðar þessar tilfinningar eru
til staðar fyrir okkur til að lifa af.
2. Annað þrep: Að vera meðvitaður um
sjálfa/n sig, að samþykkja sjálfa/n sig og aðrar manneskjur og uppbygging eigin
reynslu. Þetta leiðir til ástandsins:
ÉG ER sem er samhljómur Sjálfsins.
3. Þriðja þrep: Að vera meðvitaður um
sjálfa/n sig, samþykkja sjálfa/n sig og aðra og eigin reynslu innan
alheimsins. Það er að vera hluti af
alheiminum sem Sjálf, sál.
Það má segja að kenningar Virginiu hafi samhljóm
við það að kafa; kafa í djúpið, kafa í hugarfylgsnin, kafa í innsta kjarna
sálarinnar, kafa í innsta kjarna trúar okkar, kafa ofan í verkefnið, vinnuna og
bókina sem við erum að lesa til þess að skilja betur innihaldið. Við erum alltaf að kafa! Hvers vegna, erum við alltaf að kafa? Við þessari spurningu fáum við svar síðar í
bókinni. En þetta er í eina skiptið í
þessari bók, sem ég skil við þig, kæri lesandi, í lausu lofti!
Engin ummæli:
Skrifa ummæli