7.Kafli - Hver er tilgangurinn með veru minni hér á
jörðinni?
VIII.Hvert förum við þegar við deyjum?
Við höfum áður farið yfir flest það sem kemur
fram í þessum kafla en þetta er líka svolítið stór spurning!
ü Skýring: Börnum er allt of oft kennt að dauðinn sé skelfilegur. Hversvegna ætti hann að vera það? Jú, vegna þess að það er missir fyrir þá sem
eftir lifa. En er það þá ekki sjálfselska
að vilja ekki sjá eftir öðrum? Dauðinn
er eðlilegur hluti tilvistarinnar! Ekki festast í
sorg til lengri tíma heldur viðhalda jákvæðum fallegum minningum og halda áfram
að lifa lífinu. Þessari samfylgd í þessu lífi er lokið en það er aldrei að vita
hvenær maður “hittir” anda sálar látins vinar eða ættinga í nýjum líkama í
þessu eða öðru lífi. Dauðinn er partur af lífinu – andi sálar lifir óendanlega
en líkami okkar ekki því þarf andinn á mörgum „sálum“ í mörgun líkömum að halda
áður en hann kemst á æðsta tilverustig sitt.
Við getum ekki öðlast alla þá þekkingu og reynslu sem við þurfum á að halda
í einu jarðlífi því þarf andinn, með „sálinni“, að fara margar ferðir til jarðar, í jarðneskt
líf, til að öðlast eilífa visku.
Orð Guðs segir: „af moldu ertu kominn og að moldu skaltu aftur
verða.“ Þessi orð eru sögð við allar
jarðarfarir en þannig virkar þetta með líkamanann. Líkami getur eyðilagðs en sálinni er ekki
hægt að eyða. Sá
Eftir andlát sitt birtist Jesús Kristur sem andi
í mannsmynd, þeirri mynd sem hann hafði verið í á jörðinni. Þannig birtist sjálfur Jesús Kristur lærisveinum
sínum, og fleirum sem komu að tómri gröf hans, þegar þeir vitjuðu hans eftir
krossfestingu hans. Hann hafði risið upp
frá dauðum á þriðja degi, Páskadegi, eftir að hafa verið krossfestur á
föstudegi, sem almennt er kallaður föstudagurinn langi vegna krossfestingar
hans.
q Aðferð:
Skýra út fyrir nemandanum að þegar líkaminn er hættur að virka þá verður hann
aftur að moldu.
q Aðferð:
Fá fram umræður hjá nemendum um sálina og hvert hún fari.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli