6.Kafli – Hvar er „ég“ í
tilverunni?
IV.Perlan „ég“!
Við erum öll eins og perlur.
Perlur „vaxa“ í skeljum á botni hafsins. Perlurnar vaxa á þann hátt að sandkorn af
hafsbotni kemst inn í skelina, á milli skeljanna tveggja sem loka henni eins og
samloku, og þar sem skelin getur ekki opnað sig þá tekur hún sandkornið og
setur það í miðju skeljarinnar og geymir sandkornið þar. Síðan þegar annað sandkorn ratar óvænt inn í
skelina þá bætir skelin því sandkorni við sandkornið sem fyrir var og
sandkornin þéttast saman. Þannig smám saman stækkar perlan í skelinni. Manneskjan er eins úr garði gerð í raun –
hún er eins og lítið sandkorn sem sífellt bætist við þegar hún vex og
dafnar. Þannig verður hún á endanum
eins og falleg „perla“. Þess vegna segjum
við oft „perlan mín“ við börn og ástvini og vísum þá til ástúðar, fegurðar og
hins hvíta hreinleika perlunnar.
Í Biblíunni er saga sem segir frá manni sem langaði svo óskaplega að
eignast perlu sem einhver perluveiðimaðurinn hafði veitt og var til sölu á
söluborði kaupmanns. Hann seldi allt
sem hann átti nema fötin sem hann stóð í og þá átti hann fyrir perlunni en á
þeim tíma voru perlur svo dýrar að verð þeirra var álíka og verð á gulli. Maðurinn vissi nefnilega að öll lífsins gæði
voru einskis virði ef hann ætti ekki perluna.
Perlan er tákn lífsins – perlan
er sólin, lífið, Guð – og þar með tákn manneskjunnar en maður getur verið
ótrúlega „ríkur“ af því að eiga og hafa Guð hjá sér.
Gefnar hafa verið út bækur í
bókaröð undir heitinu „Perlur“ en þær eru sögur úr biblíunni. Oft hafa bækurnar verið gefnar ungum nemendur þar
sem þær eru svo auðskiljanlegar.
q Aðferð:
Spyrja nemendur út í það hvernig þeir skynja orðið perla!
Engin ummæli:
Skrifa ummæli